பூரணி பஸ்ஸினின்றும் இறங்கி அந்த மல்லிகைப் பந்தல் கிராமத்தின் புழுதி மண்ணை மிதித்தபோது பதினோரு மணி வெய்யில் பின்னங்கழுத்தை தீயாய் சுட்டது.
அந்தப் பிரம்மாண்டமான ஆலமரத்துக்குக் கீழே இளநீர் விற்றுக் கொண்டிருந்த ஒரு கிழவியை நெருங்கினாள்.
"பாட்டி... ஊருக்குள்ளே போகணும்ன்னா இன்னும் எவ்வளவு தூரம் நடக்கணும்...?"
அந்தக் கிழவி திரும்பி நின்று கையைக் காட்டினாள்.
"அதோ... தூரத்துல ஒரு ஓட்டு வீடு தெரியுதே!"

ஆமா..."
"அதுதான் ஊரோட ஆரம்பம்." என்றவள் பூரணியை ஏற இறங்க பார்த்தாள்.
"நீ யாரு அம்மிணி... ஊருக்குப் புதுசா...?"
"ஆமா... இப்பத்தான் முதல் தடவையாய் வர்றேன்..."
"இந்த ஊர்ல உனக்கு வேண்டியவங்க யாராவது இருக்காங்களா...?"
"வேண்டியவங்க யாரும் இல்லை பாட்டி. நான் இந்த கிராமத்துக்கு வந்ததே காளி மல்லிகாம்பாள் கோயில்ல ஒரு வேண்டுதலை நிறைவேற்றத்தான்..."
"ஆத்தா கோயிலுக்கு வந்தியா... உனக்கு எந்த ஊரும்மிணி...?"
"மெட்ராஸ்..."
"பட்டணத்திலிருந்து வர்றியா...? பார்க்க லட்சணமா 'செவச் செவ'ன்னு இருக்கே...! இப்படி வேகாத வெய்யில்ல தனியா வந்து இருக்கியேம்மா... துணைக்கு யாரையாவது கூட்டிட்டு வந்து இருக்கலாமில்ல...?"
"காளி மல்லிகாம்பாள் இருக்கிறப்ப என்ன பயம் பாட்டி...?"
"அப்படிச் சொல்லு... என்ர ராசாத்தி... அந்த ஆத்தா இந்த ஊர்ல இருக்கப் போய்த்தான் ஊரை எந்தப் பக்கம் திரும்பிப் பார்த்தாலும் பச்சைப்பசேலுன்னு இருக்கு. எளநீ சாப்பிடறியாம்மிணி...?"
"ம்... குடு பாட்டி..."
"சாப்பிட்டு பாரு... நாய்க்கர் தோப்பு எளநீ தண்ணியில் சர்க்கரையை கரைச்சமாதிரி தொண்டை வரைக்கும் இனிக்கும்."
கிழவி சொல்லிக் கொண்டே ஒரு இளநீர் காயை எடுத்து அருவாளால் லாவகமாய் சீவ ஆரம்பித்தாள். பூரணி அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டாள்:
"இந்தப் கிராமத்துக்கு மல்லிகைக் பந்தல்ன்னு பேர் வர என்ன காரணம் பாட்டி?"

என்னம்மிணி! உனக்கு அந்தக் காரணம் தெரியாதா...? தெரிஞ்சிருக்கும்ன்னு நினைச்சேன். ஒவ்வொரு சித்திரை மாசமும் பௌர்ணமி அன்னிக்கு ஆத்தாவுக்கு ஊர் பூராவும் பொங்கல் வெப்பாங்க. ஆத்தாவை அலங்காரம் பண்ணி தேர்ல வெச்சு ஊர் மொத்த ஜனமும் இழுத்து வரும். அந்தத் தேரு வர்ற வீதி பூராவும் மல்லிப்பூவால பந்தல் போட்டிருப்பாங்க. ஊரே ரெண்டு நாளைக்கு மூச்சடைக்கிற மாதிரி மணக்கும்."
"கேட்கும்போதே சந்தோஷமாய் இருக்கு பாட்டி."
"கேக்கறப்பவே இவ்வளவு சந்தோஷப்படறியே... நேர்ல பார்த்தியான்னா தொறந்த வாயை மூடமாட்டே..."
சீவிய இளநீரை வாங்கி சிறிது சிறிதாய் - சிந்தாமல் - குடித்துவிட்டு அந்தக் கிழவியை புன்னகையோடு பார்த்தாள்.
"பாட்டி... நீங்க சொன்ன மாதிரியே இளநீர் ரொம்பவும் இனிப்பாய் இருந்தது." சொன்னவள் ஐம்பது ரூபாய் நோட்டொன்றை நீட்டினாள்.
"இது எதுக்கு?" என்றாள் கிழவி.
"குடிச்ச இளநீர்க்கு காசு கொடுக்க வேண்டாமா?"
"அதெல்லாம் ஒண்ணும் வேண்டாம்மிணி. எங்க கிராமத்துக்கு முதல் தடவையா வந்திருக்கே... அதுவும் ஆத்தா கோயிலுக்கு ஏதோ ஒரு வேண்டுதலை நிறைவேத்த வந்து இருக்கே... உன்கிட்டே காசு வாங்கலாமா?"
"இது உன்னோட வியாபாரம் பாட்டி..."
"இருக்கட்டும்... அடுத்த தடவை வந்து எளநீ குடிக்கும்போது பணம் குடு... நான் வாங்கிக்கறேன். இப்ப நீ கோயிலுக்கு போ அம்மிணி... பனிரெண்டரை மணிக்கெல்லாம் கோயில் நடை சாத்திடுவாங்க."
"ரொம்பவும் நன்றி பாட்டி."
பூரணி கிழவியிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டு அந்த இடத்தைவிட்டு நகர்ந்தாள். சற்றுத் தொலைவில் தெரிந்த ஓட்டு வீட்டையே பார்த்தபடி நடந்தாள். வெய்யில் இப்போது அவ்வளவாக உறைக்கவில்லை

Sign up now to get the most out of Books2Read

Discover something great at Books2Read.

Thanks for signing up for Books2Read notifications!