Mijn interesse in religie heeft te maken met mijn opvoeding. Ik ben opgegroeid in een orthodox christelijk milieu waarin de Bijbel letterlijk werd genomen. 

Ik nam dit allemaal bloedserieus en liet mij dopen toen ik 19 was. Ik hoorde er helemaal bij. Daarna sloegen de twijfels toe.

In die jaren maakte ik kennis met de boeken van sociaal psycholoog Erich Fromm. Boeken als "Liefhebben een kunst en kunde" en "De angst voor vrijheid" vulden een gat in mijn zoektocht naar waarheid. 

Mijn aanwezigheid in de kerk begon daardoor onnatuurlijk aan te voelen. Het klopte niet meer met wie ik bezig was te worden.

Ik probeerde de kerkleiders te overtuigen dat de opstanding van Jezus symbolisch was bedoeld – het gevoel een missie te hebben zat er al vroeg in – maar dat was vergeefse moeite. Ik werd verzocht om de kerk te verlaten. 

Ik miste de kerk niet want ik had jaren van twijfel achter de rug en was blij dat ik eindelijk zelf kon bepalen hoe ik leefde. Wat er voor in de plaats kwam, was pure vrijheid. Ik voelde dat ik het juiste pad bewandelde. Vanaf dat moment ben ik mij pas echt gaan ontwikkelen als mens in zijn totaliteit.  

Ik schrijf over religie omdat dit onderwerp mij als sociaal psycholoog met een orthodoxe achtergrond boeit en aan het hart gaat. Ik voel compassie met mensen die erin gevangen zitten en eruit willen, maar niet weten hoe. 

Door te schrijven over de psychologie van de Islam hoop ik de lezer te helpen in diens zoektocht naar waarheid.